Das cousas que non se atopan
tamén son,
das ondas que soio van, van e van,
delas son,
de cando veñen e vein vindo
delas son. Son o ledo daquel sono —terra de sen pisadas,
soio remaxe das cousas—.
Papel branco,
trillado,
papel,
berra,
berra entre os fortes
desde onde as miñas verbas che magoan.
MARÍA MARIÑO
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario